Πρόγραμμα Συνεδρίου

Στην εργασία θα παρουσιαστεί ο ρόλος του ενδοσχολικού συντονιστή μέσα από δράσεις που έλαβαν χώρα στο σχολείο τις χρονιές 2024-2026. Το σύγχρονο σχολείο αλλάζει, αναμορφώνεται μέσα στο πλαίσιο ενίσχυσης μιας κουλτούρας συνεργασίας, υποστήριξης και επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών Όπως προβλέπεται από τον Ν. 4823/2021 και τις συναφείς υπουργικές αποφάσεις (Υ.Α. 108906/ΓΔ4/2021), ο ρόλος του ενδοσχολικού συντονιστή αποτελεί κρίσιμο πυλώνα ενίσχυσης της παιδαγωγικής ηγεσίας και βελτίωσης του εκπαιδευτικού έργου. Οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν από το σχολείο από την πλευρά της διεύθυνσης αλλά και οι απόψεις των εκπαιδευτικών από τα σχέδια δράσης αποτυπώνουν την συνολική προσέγγιση και δίνουν πολύτιμα στοιχεία για τη σημασία του έργου του στη σχολική μονάδα. Ο ενδοσχολικός συντονιστής λειτουργεί ενισχύει τη συνεργασία στον Σύλλογο Διδασκόντων και ενθαρρύνει την εφαρμογή καινοτόμων και διαφοροποιημένων πρακτικών σύμφωνα με τις νέες τεχνολογίες και όχι μόνο. Παράλληλα, υποστηρίζει τη συμπερίληψη και την ισότιμη συμμετοχή όλων των μαθητών, ιδίως των ευάλωτων ομάδων, σε συνεργασία με το ΕΔΥ και την ευρύτερη κοινότητα. Στην πράξη, όπως διαφαίνεται και από την εμπειρία του 23ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών, ο ενδοσχολικός συντονιστής συμβάλλει ουσιαστικά στην υλοποίηση σχεδίων δράσης, την παιδαγωγική καθοδήγηση και τη σύνδεση του σχολείου με κοινωνικούς φορείς, ενισχύοντας έτσι τον ολιστικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

Η συνεργασία του σχολείου με την οικογένεια αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού. Στην παρούσα εργασία θα παρουσιαστεί ένα πρόγραμμα συνεργασίας του σχολείου και της οικογένειας. Καλές πρακτικές ενδυνάμωσης των σχέσεων μεταξύ του σχολείου και της οικογένειας μέσα από ένα πλαίσιο αλληλοϋποστήριξης και φροντίδας αποτυπώνουν το καλό κλίμα και την συνεργασία που υπάρχει σε ένα σχολείο που νοιάζεται και φροντίζει όλα τα μέλη του. Δράσεις γονεϊκής συμμετοχής (επισκέψεις, εκδηλώσεις), τα σχολικά συμβούλια και τις σχολές γονέων. Παράλληλα, η ενσωμάτωση πολιτισμικά ευαίσθητων στρατηγικών και η αξιοποίηση της τοπικής κοινότητας συμβάλλουν σε ένα πιο συμπεριληπτικό σχολικό περιβάλλον. Στην εργασία θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα ποσοτικά και ποιοτικά από την λειτουργία της σχολής γονέων της σχολικής μονάδας αλλά και το πλαίσιο των δράσεων και καλών πρακτικών που υλοποιούνται στο σχολείο, μια ολιστική προσέγγιση συνεργασίας. Εκπαιδευτικά προγράμματα, εκδηλώσεις φιλαναγνωσίας, πολιτιστικές γιορτές, καθώς και συνεργασίες με φορείς, καταδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και η κοινότητα συνδιαμορφώνουν ένα ζωντανό εκπαιδευτικό πλαίσιο. Επιπλέον, η διαμόρφωση σχολικών συμβολαίων, οι ψηφιακές πλατφόρμες και η συμμετοχή των γονέων σε αιμοδοσίες, επιβεβαιώνουν τη δυναμική αυτής της συνεργασίας στην πράξη. Η ενίσχυση της συνεργασίας σχολείου–οικογένειας δεν αποτελεί απλώς υποστηρικτικό εργαλείο, αλλά πυλώνα εκπαιδευτικής δημοκρατίας και πρόληψης ψυχοκοινωνικών δυσκολιών.

Η παρούσα έρευνα μελέτησε συγκριτικά τη μη συναινετική διακίνηση ηλεκτρονικών μηνυμάτων σεξουαλικού περιεχομένου (sexting) μεταξύ εφήβων χωρίς και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ), εξετάζοντας παράλληλα μέσω ενός μοντέλου διαμεσολάβησης τον ρόλο των γονέων, των συνομηλίκων και ενδοατομικών χαρακτηριστικών. Συνολικά, 354 (58% κορίτσια) μαθητές/τριες χωρίς ΕΕΑ και 311 (51% κορίτσια) μαθητές/τριες με ΕΕΑ, που φοιτούσαν στην δευτέρα και τρίτη τάξη τυχαία επιλεγμένων δημόσιων Γυμνασιών γενικής αγωγής, συμπλήρωσαν δια ζώσης κλίμακες αυτοαναφοράς σχετικές με τους γονείς (ενεργή μεσολάβηση / περιορισμοί γονέων ως προς τη χρήση ηλεκτρονικών/ψηφιακών μέσων), τους συνομηλίκους (αποδοχή / πίεση συνομηλίκων) και το άτομο (ενσυναίσθηση, αυτοέλεγχος, μη συναινετικό sexting). Βάσει των αποτελεσμάτων, οι μαθητές/τριες με ΕΕΑ φάνηκε να εμπλέκονται στο μη συναινετικό sexting (ως αποστολείς/παραλήπτες) σε στατιστικώς σημαντικά υψηλότερο βαθμό, συγκριτικά με τους/τις μαθητές/τριες χωρίς ΕΕΑ. Επιπροσθέτως, για τους/τις μαθητές/τριες χωρίς ΕΕΑ, βρέθηκε πως η αντιλαμβανόμενη αποδοχή και πίεση των συνομηλίκων συμβάλλει στην εμπλοκή τους στο μη συναινετικό sexting μόνο έμμεσα διαμέσου της πλήρους διαμεσολάβησης της ενσυναίσθησης και του αυτοελέγχου. Αντιθέτως, για τους/τις μαθητές/τριες με ΕΕΑ, βρέθηκε πως οι εμπλεκόμενες μεταβλητές που σχετίζονται τόσο με τους συνομηλίκους όσο και με τους γονείς συμβάλλουν στην εμπλοκή τους στο μη συναινετικό sexting, όχι μόνο έμμεσα, αλλά και άμεσα διαμέσου της μερικής διαμεσολάβησης του αυτοελέγχου. Τέλος, το φύλο των μαθητών/ριών χωρίς και με ΕΕΑ δεν αποτέλεσε στατιστικώς σημαντικό διαφοροποιητικό παράγοντα της εμπλοκής τους στο οικείο φαινόμενο. Τα ευρήματα υποδεικνύουν την αναγκαιότητα σχεδιασμού/εντατικοποίησης σχολικών δράσεων πρόληψης εστιασμένων σε ριψοκίνδυνες διαδικτυακές σεξουαλικές συμπεριφορές στην εφηβεία. Σε αυτό το πλαίσιο, και υιοθετώντας μια ολιστική προσέγγιση, ο ρόλος των γονέων και των συνομηλίκων καθώς και η ενδυνάμωση της ενσυναίσθησης και του αυτοελέγχου των εφήβων θα πρέπει να προτεραιοποιηθούν. Οι παραπάνω προτεινόμενες δράσεις κρίνονται επιτακτικότερες για μαθητές/τριες με ΕΕΑ.

Η έννοια της αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών έχει αντίκτυπο στην πρόοδο των μαθητών, στην ποιότητα της διδασκαλίας, στο εκπαιδευτικό έργο και στη συνολική νοοτροπία για την επαγγελματική σταδιοδρομία τους. Η αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών είναι δυναμική και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της διδακτικής σταδιοδρομίας τους. Μία από τις σημαντικότερες επιρροές είναι η γονική εμπλοκή καθώς ο ρόλος που διαδραματίζουν οι γονείς στην εκπαίδευση των παιδιών τους έχει αποτελέσει σημαντικό αντικείμενο μελέτης, λόγω του ευρέος φάσματος των θετικών στοιχείων που προσφέρει η γονική εμπλοκή στα κοινωνικά και γνωστικά πλαίσια.

Η παρούσα εργασία έχει επικεντρωθεί στο να μελετήσει και να καταγράψει τις απόψεις των εκπαιδευτικών Α/βάθμιας εκπαίδευσης στη σχέση μεταξύ των εκπαιδευτικών σχετικά με τη συμμετοχή των γονέων και την επίδραση στην αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού έργου. Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι σημαντικά όχι μόνο από θεωρητική αλλά και από πρακτική άποψη, διότι αναδεικνύουν παράγοντες που ενισχύουν την αίσθηση αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών, τους τρόπους γονικής εμπλοκής που επιδιώκουν οι εκπαιδευτικοί στο έργο τους, καθώς και τους τρόπους γονικής εμπλοκής που συμβάλλουν στην αίσθηση της αποτελεσματικότητά τους. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας θα συμβάλλουν στην ενίσχυση της σχέσης εκπαιδευτικών-γονέων στην εκπαιδευτική διαδικασία